Tante Eva

tante Eva

Tante Eva (38), tante van Sophie

“Toen mijn zus begin 2007 zwanger raakte, verhuisde ze net terug naar Nederland. Ze had met haar vriend twee jaar in Duitsland gewoond, maar omdat ze al wel een baan hier had, maar nog geen huis, zat ze een paar maanden lang bij mij op de bank ‘zwanger te wezen’. Ik was dus degene die ‘s nachts ijs voor haar haalde, mee ging naar de verloskundige en de echo filmde, zodat haar vriend de baby ook kon zien. Ik leek zelf bijna zwanger, maar dan zonder de buik. Na een paar maanden vroeg ze of ik bij de bevalling wilde zijn. Gelukkig vond haar vriend dit ook goed.

De geboorte van Sofie vond ik heftig, prachtig en ik heb sinds ik een bevalling van dichtbij heb meegemaakt enorme bewondering voor elke vrouw die dat heeft doorstaan. En ik was meteen verliefd op dat prachtige kleine meisje. Meerdere malen per week was ik bij mijn zus, zwager en Sofie te vinden, die inmiddels vlakbij een eigen huis hadden gevonden.

De eerste negen maanden paste ik op een vaste dag op, daarna ging dat in verband met werk niet meer. Nu is Sofie bijna 3½ en zien we elkaar minimaal één keer per week. Soms komt ze logeren, en wat mijn tantehart dan goed doet, is dat ze bij mij zo op haar gemak is dat mijn zus zonder moeite weg kan gaan. “Ja dahag, mamma” is het dan en ze ziet mijn zus niet meer. Ik doe natuurlijk geen oog dicht als er opeens zo’n kleine driejarige overdwars in mijn bed ligt, maar heerlijk is het wel als er midden in de nacht opeens aardbeien gegeten moeten worden. Ze is een slechte eter, en wordt dan natuurlijk wakker van de honger: “Eva, bijen eten!”. Ik ben dan blij dat ik de tante ben die niet zo consequent hoef te zijn en om drie uur ‘s nachts gewoon een aardbeienpicknick in bed kan doen.

De term ‘tante’ of ‘nichtje’ dekt voor mij zo niet de lading voor wat ik voor haar voel. Zij voelt ook als mijn kind, ondanks dat ik niet de dagelijkse zorg voor haar heb. De mensen om mij heen weten dat, ik heb het vaak over haar. Al mijn vrienden en collega’s kennen Sofie.

Zelf heb ik uiteindelijk besloten geen kinderen te krijgen. Dat heeft meerdere redenen, te veel om hier te noemen. Toen mijn zus zwanger raakte kon het voor mij twee kanten op gaan: of ik zag haar buik groeien en dat zou een ‘dat wil ik ook’ reactie veroorzaken, of ik zou genoeg hebben aan het feit dat ik zo nauw betrokken zou zijn bij haar zwangerschap en later bij het opgroeien van Sofie. Dat laatste was het geval, ik ben een heel erg trotse tante van het prachtigste kind op aarde.”

 

Tags: , ,

Related Posts

by
Previous Post Next Post
0 shares
Spring naar werkbalk